porém tu
petra
no entanto petra
no teu casulo de idades inominadas petra
tu sempre petra
petra pedra
perpetuamente pedra
estela rochedo onde
ecoa o relinchar longínquo dos cavalos
onde ecoam o relâmpago e a antiquíssima noite
onde ecoa tudo o que jamais sabíamos que aconteceu
pedra como o jaguar perdido no gelo
pedra caravela de mastros
quebrados
pedra como os arqueiros de Shu querendo regressar a casa
pedra insólida como a fundação de Veneza
pedra poema de Margaret Atwood de um luminoso amarelo
pedra todos os que nasceram no Dia dos Mortos
pedra da cinza franca dos búfalos
pedra onde um asceta carrega uma cruz e uma cruz carrega
um longevíssimo cadáver
pedra como um atalho de ruas
pedra conto de fadas e irrepetíveis felicidades
pedra beco em mil
novecentos e sessenta e um
pedra púbica de sonhos afogados
pedra lume
caserna goiaba barcarola
guarita do castelo
pedra aracena
puma mesa farta François Villon nunca enforcado
pedra dias de espuma
genoma Barbarela e o mais
e o mais
e o mais que foras
e assim cantámos dias e noites seguidas sem saber da tua
ausência
***
Pero tú, Petra
sin embargo, Petra
en tu cápsula de edades sin nombre, Petra
Tú siempre, Petra
Petra, piedra,
perpetuamente piedra, estela, roca donde
resuena el relincho lejano de los caballos
donde resuena el relámpago y la noche remota
donde resuena todo lo que nunca supimos que sucedió,
Piedra como el jaguar perdido en el hielo.
Piedra, carabela de mástiles rotos.
Piedra como los arqueros de Shu que quieren volver a casa
Piedra inconsistente como los cimientos de Venecia
Piedra poema de Margaret Atwood de un luminoso amarillo
Piedra todos los nacidos el Día de Muertos
Piedra de la ceniza sólida de los búfalos
Piedra donde un asceta carga una cruz y una cruz
carga un cadáver antiguo
Piedra como un atajo de calles
Piedra cuento de hadas y felicidad irrepetible
Piedra, callejón en
mil novecientos sesenta y uno
Piedra púbica de sueños sofocados
Piedra, fuego, cuartel,
guayaba, barcarola, garita de castillo
Piedra Aracena, puma,
mesa abundante, François Villon nunca ahorcado
piedra días de espuma, genoma, Barbarella, y todo lo demás y todo lo demás
y lo demás que seas
y así cantamos los días y las noches continuas sin saber de
tu ausencia.
FERNANDO CABRITA. Ecce Petra

No hay comentarios:
Publicar un comentario